Algebra of Luck (สมการแห่งโชค) #P’โจ้ ธนา
Take Home Message จาก งานเปิดตัวหนังสือ Algebra of Luck “สมการแห่งโชค”
1. โชคที่ดีที่สุด อาจไม่ใช่การที่เรา “โชคดี” แต่คือการที่เราได้ “เป็นความโชคดีของใครสักคน”
อันนี้น่าจะเป็นแก่นที่อบอุ่นที่สุดของทั้งงาน พี่โจ้เล่าว่าเคยคุยกับคุณหมอที่ดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้าย แล้วถามว่า คนแบบไหนที่มักจะ “ตายดี” หรือจากไปอย่างมีความสุข คุณหมอสังเกตว่า คนเหล่านั้นมักมีคนมาเยี่ยม มีคนรักอยู่รอบตัว และยังยิ้มได้ในช่วงสุดท้ายของชีวิต
คำตอบที่พี่โจ้ได้คือ การ “อยู่ดี” คือ อยู่แล้วเป็นโชคดีของคนอื่น ไม่ใช่แค่ถามว่าชีวิตเราโชคดีแค่ไหน แต่ถามว่า การมีเราอยู่ในชีวิต ทำให้ชีวิตของใครดีขึ้นบ้าง ความคิดนี้สำคัญกับพี่โจ้มากจนกลายเป็นบทสุดท้ายของหนังสือ
จาก “เราโชคดีแค่ไหน”
เป็น “ใครโชคดีที่มีเราอยู่ในชีวิตบ้าง”
2. เมื่อคิดแบบนี้ เราจะเริ่มมองเห็นว่า จริงๆ แล้วชีวิตเรามีคนที่เป็น “ความโชคดี” อยู่เต็มไปหมด
หลังจากได้ความคิดเรื่อง “เป็นโชคดีของคนอื่น” พี่โจ้ลองคิดกลับอีกด้านว่า แล้ว ใครบ้างที่เป็นความโชคดีของเรา
พอไล่คิดทีละคน กลับพบว่ามีเยอะมาก จนพี่โจ้บอกว่าคนกว่า 90% ที่อยู่ในห้องวันนี้ ล้วนเคยมีเรื่องราวหรือโมเมนต์ดีๆ ร่วมกับเขา งานเปิดตัวหนังสือจึงเหมือนเป็น “ข้ออ้าง” ให้ได้ชวนคนเหล่านั้นกลับมาเจอกัน มากกว่าจะเป็นงานที่ต้องการให้ทุกคนมาโฟกัสที่ตัวพี่โจ้เอง
มันทำให้คำว่าโชคดูธรรมดาและใกล้ตัวขึ้นมาก บางทีโชคของเราอาจเป็น คนที่เคยให้โอกาส คนที่เคยช่วยเรา คนที่เชื่อในเรา หรือแค่ใครบางคนที่อยู่ข้างๆ ในวันที่เราต้องการเขา
3. ความสัมพันธ์ที่ดี ไม่ได้มีคุณค่าเฉพาะตอนที่เรายังต้องทำงานหรือมีผลประโยชน์ร่วมกัน
พี่โจ้เล่าถึงอดีตหัวหน้าที่ไม่ได้เจอกันมาประมาณ 6 ปี แต่ในวันที่เขากำลังจะขึ้นรับตำแหน่ง CEO กลับโทรมาหาพี่โจ้ เพื่อบอกว่าพี่โจ้เป็นส่วนหนึ่งของการเดินทางที่พาเขามาถึงวันนี้
เป็นเรื่องเล็กๆ ที่เตือนว่า ถ้ามีใครเคยมีส่วนสำคัญในชีวิตเรา อย่ารอที่จะบอกเขา เพราะบางครั้งคำขอบคุณเพียงไม่กี่คำ อาจมีความหมายกับใครอีกคนไปอีกนาน
4. โชคไม่ได้มาแค่ครั้งเดียว เพราะฉะนั้นอย่ากลัวจนไม่กล้าคว้าโอกาส
โอกาสดีๆ เข้ามาในชีวิตทุกคน เพียงแต่ว่าเราจะ เห็นจังหวะนั้นไหม ใช้มันเป็นไหม และเรียนรู้จากมันหรือเปล่า
และไม่ต้องคิดว่า “ถ้าพลาดครั้งนี้ ชีวิตคงไม่มีอีกแล้ว” เพราะโอกาสจะมีเข้ามาเรื่อยๆ สิ่งสำคัญกว่าคือเรายังเปิดใจ เรียนรู้ และพร้อมรับมันอยู่หรือเปล่า
5. คนรอบตัวเป็นส่วนหนึ่งของ “สมการแห่งโชค”
ความสามารถของเราอย่างเดียวอาจไม่พอ เพราะบางเรื่องคนอื่นเก่งกว่าเราเยอะ และคนเหล่านั้นอาจเป็นคนพาโอกาสที่เราไม่มีทางสร้างเองเข้ามาในชีวิต
การได้อยู่ท่ามกลาง “คนดีๆ ที่ช่วยเหลือเกื้อกูลกัน” เพราะบางเรื่องเราทำได้ดี แต่บางเรื่องเพื่อนทำได้ดีกว่า และเขาอาจนำทั้งความรู้ โอกาส และโชคดีมาให้เรา
ดังนั้น Network ในมุมนี้จึงไม่ใช่แค่ “รู้จักคนเยอะ” แต่คือ การมีคนดีๆ อยู่รอบตัว และตัวเราเองก็เป็นคนดีๆ ในวงของคนอื่นเช่นกัน
6. ถ้าอยากมีโชคดีเข้ามาในชีวิต เริ่มจากทำให้คนรู้สึกว่า “โชคดีที่ได้เจอเรา”
ช่วงหนึ่งมีการพูดถึงแนวคิดในหนังสือเรื่องการทำตัวให้เป็นที่รักของคนอื่น ซึ่งถูกสรุปออกมาแบบง่ายมากว่า
“น่ารักไว้ก่อน แล้วโชคจะตามมา”
แต่น่ารักในที่นี้ไม่ได้หมายถึงต้องเอาใจทุกคน แต่หมายถึงการเป็นคนที่เมื่อคนอื่นได้พบหรือทำงานด้วยแล้ว เขารู้สึกว่า ดีจังที่ได้เจอคนคนนี้
พอมองแบบนี้ “การสร้างโชค” จึงเริ่มได้จากเรื่องเล็กมาก เช่น มีน้ำใจ ช่วยเหลือคน รักษาความสัมพันธ์ ทำงานด้วยแล้วสบายใจ หรือส่งต่อโอกาสให้คนอื่น
7. พี่โจ้เป็นตัวอย่างของคนที่ “กล้าคิดในสิ่งที่คนอื่นไม่คิด และกล้าทำในสิ่งที่คนอื่นไม่กล้าทำ”
อดีตผู้บริหารที่เคยทำงานกับพี่โจ้เล่าว่า พี่โจ้เป็นคนคิดนอกกรอบมาก บางอย่างคนอื่นคิดไม่ได้ หรือแม้แต่ “ไม่กล้าคิด” พี่โจ้ก็คิด และไม่ใช่แค่คิด แต่กล้าเอาไปทำจริง
อีกคนเปรียบพี่โจ้เป็น “Wild Horse — ม้าป่า” คือมีพลัง วิ่งเร็ว มีทิศทางของตัวเอง จนการเป็นหัวหน้าพี่โจ้เหมือนพยายามนั่งอยู่บนหลังม้าที่ไม่มีอาน สิ่งที่ทำได้คือประคองตัวไว้ แล้วค่อยๆ กระซิบคำแนะนำข้างหู เพราะม้าตัวนี้จะฟังบางเรื่อง แล้วก็ยังวิ่งในแบบของมันต่อไป
ฟังดูเป็นเรื่องขำ แต่ข้างในมีบทเรียนว่า ความเป็นตัวเอง ความกล้า และความคิดที่ไม่เหมือนคนอื่น อาจเป็นส่วนหนึ่งของโชคที่เราสร้างขึ้นมาเอง
8. บางครั้ง “โชค” เกิดจากความสามารถในการมองเห็นทางใหม่ ตอนที่โลกกำลังเปลี่ยน
คุณไพบูล เจ้าของค่าเพลง GMM เล่าว่า ช่วงธุรกิจเพลงถูก Disruption จาก MP3 และสื่อดิจิทัล ธุรกิจเพลงทั่วโลกกำลังเจอปัญหา แต่พี่โจ้เสนอไอเดียให้เอาเพลงมารวมกับบริการโทรคมนาคม ทำเป็นบริการแบบเหมาจ่าย
จากสถานการณ์ที่ดูเหมือนเป็นวิกฤต กลายเป็นโอกาสใหม่ จนคนที่เล่าเรื่องนี้พูดถึงพี่โจ้ว่าเป็น “คนที่มอบความโชคดีให้กับผม”
จึงเหมือนโชคไม่ได้เกิดจากสิ่งที่เข้ามาหาเราอย่างเดียว แต่เกิดจาก วิธีที่เรามองสิ่งที่เกิดขึ้นด้วย
9. คนหนึ่งคนเปลี่ยนชีวิตเราได้ และบางครั้งมันมาจากสิ่งเล็กๆ ที่เขาพูดหรือทำ
พี่โจ้เล่าถึง 3 สิ่งที่เปลี่ยนวิธีคิดของตัวเองอย่างจริงจัง
อย่างแรกคือ เพลงที่ได้ฟังตอนอายุ 16 ทำให้เด็กคนหนึ่งเริ่มเห็นว่า คนเราไม่ได้มีแค่ด้านเดียว อย่าเพิ่งรีบตัดสินใครจากสิ่งที่เราเห็นเพียงมุมเดียว
อย่างที่สองคือ หนังสือของพี่ตุ้ม หนุ่มเมืองจันท์ ที่ให้วิธีมองปัญหาง่ายๆ ว่า ปัญหามีสิ่งที่แก้ได้กับแก้ไม่ได้ ถ้าแก้ได้ก็แก้ แต่ถ้าแก้ไม่ได้ การแบกมันไว้ก็ไม่ได้ทำให้มันเปลี่ยน พี่โจ้บอกว่าวิธีคิดนี้ทำให้ตัวเอง “เบาไปเกินครึ่ง” ในช่วงที่ทำงานหนักและเครียด
และอย่างที่สามคือ คำพูดของหมอเรื่องการเป็นโชคดีของคนอื่น ซึ่งสุดท้ายกลายมาเป็นหัวใจสำคัญของหนังสือเล่มนี้
เรื่องนี้ทำให้เห็นว่า บางครั้งคนที่เป็นโชคดีของเราอาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ประโยคหนึ่งที่เขาพูด หนังสือหนึ่งเล่มที่เขาเขียน หรือสิ่งเล็กๆ ที่เขาทำ เปลี่ยนชีวิตใครอีกคนไปแล้ว
10. สุดท้าย “สมการแห่งโชค” อาจไม่ได้มีคำตอบเดียว
จากหลายเรื่องที่เล่าในงาน ผมมองว่าแก่นของหนังสือไม่ได้กำลังบอกว่า ถ้าทำ A + B + C แล้วเราจะโชคดีแน่นอน
แต่มันชวนให้เราเห็นว่า อนาคตของเราไม่ได้ถูกกำหนดด้วยโชคที่ควบคุมไม่ได้ทั้งหมด ส่วนหนึ่งอยู่ที่ว่าเราเป็นคนแบบไหน มองเห็นโอกาสหรือเปล่า กล้าคว้ามันไหม เรียนรู้จากสิ่งที่เกิดขึ้นแค่ไหน และสำคัญมากคือ เรามีคนแบบไหนอยู่รอบตัว
“เราโชคดีในทุกๆ เรื่อง ถ้าเรามองเห็น”
ถ้ากลั่นทั้งงานให้เหลือแก่นเดียว
สิ่งที่ผมรู้สึกว่าเชื่อมเรื่องเล่าแทบทุกเรื่องในงานนี้เข้าด้วยกัน คือ “โชค” ไม่ได้อยู่ที่ตัวเราเพียงคนเดียว
โชคอยู่ในคนที่เราเจอ
อยู่ในโอกาสที่คนอื่นหยิบยื่นให้
อยู่ในความกล้าที่จะคว้าโอกาสนั้น
อยู่ในวันที่มีใครสักคนเชื่อใจเรา
และอยู่ในสิ่งดีๆ ที่เราส่งต่อให้คนอื่น
จนสุดท้าย คำถามอาจไม่ใช่เพียงว่า
“วันนี้เราโชคดีแค่ไหน?”
แต่อาจเป็นคำถามว่า
“วันนี้ การมีเราอยู่ ทำให้ใครรู้สึกโชคดีบ้าง?”
หรือในประโยคที่เป็นหัวใจของเรื่องทั้งหมด
“จงมีชีวิตอยู่ เพื่อเป็นความโชคดีของคนรอบข้าง”
Short Note by Palm Puwanai
